Wetsvoorstel
Minister Opstelten van Veiligheid en Justitie wil met een nieuw wetsvoorstel politie en justitie meer instrumenten geven in de strijd tegen cybercrime. Om beter aan te sluiten bij de snelle digitale ontwikkeling wil hij hen onder meer de bevoegdheid geven op afstand onderzoek te doen in computers van criminelen en gegevens over te nemen of ontoegankelijk te maken. Het voorstel is gisteren voor advies naar onder andere de Raad voor de rechtspraak en het Openbaar Ministerie gestuurd. Opsporingsinstanties maken deels al gebruik van dergelijke methodes. Tijdens een recente themadag van het Kenniscentrum Cybercrime schetste een vertegenwoordiger van het OM hoe speurders in het onderzoek naar het netwerk van Roberts M. inbraken in computers, bestanden vernietigden en een waarschuwing achterlieten dat de politie de websites in de gaten hield.

Golf
Het Kenniscentrum Cybercrime, onderdeel van het gerechtshof in Den Haag waar Baardman als raadsheer aan verbonden is, verzamelt voor rechters kennis die via een website, nieuwsbrieven, themadagen en presentaties wordt verspreid. “We hebben een cursus voor rechters opgezet en geven ook in Europees verband workshops”, zegt Baardman. “Alle cybercrime-wetgeving is gebaseerd op een Europees verdrag, maar een kenniscentrum als het onze kennen andere lidstaten niet. Wij zijn pioniers op dit gebied.” Het centrum heeft tot doel rechters goed voor te bereiden op een grote golf van cybercrime-zaken die te verwachten valt, zegt Baardman. Die blijft tot nu toe uit. “Als je ziet wat er allemaal in de krant staat over computercriminaliteit, moet je vaststellen dat wij absoluut geen gelijke tred houden. We kunnen ons er te weinig mee bemoeien als rechters.”

Snel beslissen
Ook voor het OM is het goed om te weten hoe ver de bevoegdheden reiken, vindt Baardman. “Maar het kan voor een officier ook prettig zijn om dat niet tot achter de komma te weten. Bijvoorbeeld bij het onderzoek naar het netwerk van Roberts M., waarbij rechercheurs in de krochten van internet op afschuwelijke vormen van kindermisbruik stuitten. Ingrijpen en de zaak kapot maken kan dan van groter belang zijn dan een dader veroordeeld krijgen.” Het onderzoeksteam had vooraf een machtiging gevraagd aan de rechter-commissaris. “Die moet snel beslissen, op basis van summiere en eenzijdige informatie. Een zittingsrechter zou de kans moeten krijgen dergelijke beslissingen te toetsen en rechters-commissarissen houvast te geven bij hun belangrijke taak. Over ernstige kinderpornozaken bestaat brede consensus: de kinderen moeten worden gered. Maar bij andere zaken ligt het veel ingewikkelder. Voordat je het weet zijn grondrechten als de vrijheid van meningsuiting in het geding. Hoe zouden wij het vinden als bijvoorbeeld Russische autoriteiten inbraken op onze computers om anti-Poetin teksten te verwijderen?”

Buitenlandse daders
Het grensoverschrijdende karakter van cybercrime maakt opsporing moeilijk. “Een aanval op software van de bank bijvoorbeeld is gewoon te koop op internet. Zo kan vanuit het buitenland ons hele betalingsverkeer worden ontwricht. Omdat de digitale infrastructuur hier opvallend goed is – er staan in ons land veel servers en bijna alle huishoudens maken gebruik van internet, helaas ook opvallend veel kinderpornobezitters – plegen buitenlandse daders vaak delicten in Nederland. De politie is dan bezig om zaken voor andere landen op te lossen, waarvan bij voorbaat vaststaat dat ze nooit voor onze rechter zullen komen. We zijn verplicht die rechtshulp te verlenen, dat hebben de EU-lidstaten afgesproken. Jammer is alleen wel dat onze politie veel meer onderzoeken doet voor andere landen dan andersom, en de capaciteit is toch al zo beperkt.”

Versleutelen
De politie is ook nog niet voldoende ingespeeld op digitalisering van de misdaad, maar daar komt verbetering in, weet Baardman: “Het hightech crimeteam van het KLPD wordt binnen enkele jaren verviervoudigd, van 30 tot 120 specialisten”. Intussen hebben de mogelijkheden om informatie door versleuteling ontoegankelijk te maken een enorme vlucht genomen: “Roberts M. heeft de politie zelf toegang tot zijn geheime bestanden en netwerken gegeven. Anders had het 60 eeuwen gekost om zijn codes te kraken. Daar is geen beginnen aan.”

Decryptiebevel
Het wetsvoorstel waarover nu advies wordt gevraagd, voorziet in de mogelijkheid om verdachten van kinderpornozaken of terroristische activiteiten te verplichten mee te werken aan het openen van versleutelde bestanden op hun computer. De officier van justitie kan dan een decryptiebevel geven, waarmee politie en justitie toegang krijgen tot afgeschermde gegevens. Verdachten die niet meewerken, kunnen daarvoor drie jaar gevangenisstraf krijgen. Wetenschappers twijfelen of zo’n verplichting wel zin heeft en juridisch houdbaar is, bleek tijdens de themadag; niemand is verplicht mee te werken aan zijn eigen veroordeling, luidt een belangrijk uitgangspunt in ons strafrecht.

Creatief
In afwachting van verdere ontwikkelingen zorgt het kenniscentrum ervoor dat rechters hun kennis op peil houden. “Om optimaal te profiteren van de weinige zaken die wel voor de rechter komen, proberen we hoger beroepszaken over cybercrime binnen het Haagse hof te concentreren”, zegt Baardman. “Die zaken behandelen wij als kenniscentrum zelf, op themazittingen. Van de dossiers steken we veel op. De ontwikkelingen gaan razendsnel in de haasje-over wereld van de cybercrime; zodra er een nieuwe wet is, is er alweer iets bedacht waarin de wetgeving niet voorziet. En als de politie zich op steeds ingewikkelder technieken stort, grijpen de daders juist weer terug op iets eenvoudigers. Terroristen gebruikten bijvoorbeeld gewoon e-mail om te communiceren. Ze verzonden de berichten alleen niet, maar sloegen ze op als concept. Niemand die ze zag, behalve de partner-in-crime die op een ander adres met dezelfde naam inlogde.” De creativiteit van cybercriminelen is groot: “Direct na de eerste bankenaanval werden phishingmails verstuurd die inspeelden op dat nieuws. Gebeurde dat vroeger in krom Nederlands, nu zijn die berichten niet van echt te onderscheiden – heel slim”.

Voor de rechter
Intussen drukt Baardman officieren van justitie op het hart om vooral zaken voor de rechter te brengen. “Het is best voorstelbaar en verontschuldigbaar als dat even niet gebeurt, zeker bij ernstig kindermisbruik. Maar dat moet vooral niet te lang duren. Een neveneffect is dat ook de ontwikkeling van specifieke deskundigheid van advocaten ten aanzien van cybercrime op die manier ook achterblijft. Zo passeren misschien ongemerkt dingen waar we ons allemaal eigenlijk ongemakkelijk bij zouden moeten voelen.”
03052013 cybercrime-wet-cons[1]

bron: Rechtspraak

MKB-Nederland en VNO-NCW zijn blij dat de SP en de VVD samen een initiatiefwet gaan indienen zodat acquisitiefraude voortaan strafbaar wordt gesteld. Ondernemers krijgen dan ook meer bescherming tegen oneerlijke handelspraktijken. De ondernemersorganisaties roepen minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) op, die eind februari een uitspraak van de rechter over acquisitiefraude wilde afwachten, hier voortvarend op te reageren. De ondernemersorganisaties zijn verheugd dat de politiek dit nu breed en voortvarend oppakt.

Wet schiet al jaren tekort
MKB-Nederland en VNO-NCW vinden dat de bewijslast bij acquisitiefraude (verkoop via bewuste misleiding) voortaan bij de zogenaamde aanbieder moet liggen. Dat is nu wel wettelijk geregeld voor consumenten en niet voor ondernemers. Omdat de huidige wet al jaren tekort schiet heeft het ‘acquisitiefraudegilde’ in ruim dertig jaar kunnen uitgroeien tot een professionele en internationaal opererende groep organisaties. Het bedrijfsleven wordt jaarlijks naar schatting voor zo’n 400 miljoen euro gedupeerd, als gevolg van acquisitiefraude en oneerlijke handelspraktijken.

Rechtszaak
MKB-Nederland, dat een groep gedupeerde ondernemers vertegenwoordigde, won eind februari deels de rechtszaak tegen Holland Internet Group en Telefoongids.com over acquisitiefraude. MKB-Nederland had de rechtbank gevraagd om te bepalen dat de bewijslast van acquisitiefraude voortaan bij de advertentieverkopers komt te liggen. Daartoe achtte de rechter zich wel bevoegd in individuele gevallen, maar niet bevoegd voor een algemene wijziging. De rechter verwees daarvoor naar de wetgever.

Brede Kamermeerderheid
MKB-Nederland en VNO-NCW zijn blij dat SP-Kamerlid Sharon Gesthuizen zich al jaren hard maakt voor bescherming tegen acquisitiefraude. Samen met VVD-Kamerlid Foort van Oosten heeft zij het initiatief genomen om acquisitiefraude voortaan wettelijk aan te pakken. De ondernemersorganisaties hopen dat een brede Kamermeerderheid steun geeft aan het voorkomen en bestrijden van dit hardnekkige en schadelijke fenomeen. Waarna minister Opstelten, dit voor ondernemers zo belangrijke initiatief, kan omzetten in wetgeving.
bron: MKB-nl

Opzet onderzoek
Het ANP kwam afgelopen week met een bericht dat Nederland op weg is naar 500 hofleveranciers. Graydon nam een representatieve steekproef en onderzocht de koninklijke bedrijven op betaalgedrag en kans op wanbetaling (PD-rating).

Sneller geld voor je waar
Gemiddeld genomen betalen de bedrijven met een koninklijk predicaat een stuk sneller dan landelijk gemiddeld. Dit verschil bedraagt zo’n 22%.

Koninklijke bedrijven doen het goed
Financieel gezien staan de koninklijke bedrijven er beter voor dan landelijk gemiddeld. Zij scoren wezenlijk beter op de rating AAA en AA (= zeer lage en lage kans op wanbetaling), vergelijkbaar op gemiddelde kans op wanbetaling (A t/m BB) en aanzienlijk lager dan landelijk gemiddeld bij rating B (=hoge kans op wanbetaling).

Oude bedrijven
De onderzochte bedrijven bestaan soms al honderden jaren. De oudste onderzochte onderneming werd in 1683 opgericht. Sowieso moet een onderneming al minstens 100 jaar bestaan om in aanmerking te komen voor het predicaat “Koninklijk.” Koninklijke bedrijven die een recentere startdatum hebben, zijn ontstaan uit samenvoegingen of fusies.

Over de PD-rating
Deze rating geeft de financiële sterkte van een onderneming weer. De PD-rating toont op overzichtelijke wijze de kans op wanbetaling. De PD-rating wordt uitgedrukt in een combinatie van letters, waarbij de Triple AAA rating de hoogst mogelijke is. Hoe hoger de rating, hoe lager het kredietrisico. 10 mogelijke ratings zijn: AAA, AA, A, BBB, BB, B, CCC, CC, C, D, waarbij D aangeeft dat het bedrijf in staat van insolventie verkeert.
Bron: Graydon

Het volledige onderzoeksrapport is hier te downloaden. 2013-Global-Risk-Management-Survey Aon

Risicomanagers vinden het lastig om grote risico’s die hun organisaties bedreigen, te identificeren en te managen. Het rapport van Aon laat naast de top 10 risico’s ook verborgen risico’s zien waarmee organisaties vandaag de dag worden geconfronteerd. Dit onderstreept het belang om risico’s niet langer per geval te beoordelen, maar om het verband tussen de risico’s te bestuderen en zo een succesvol risicomanagement programma op te zetten en te onderhouden.

Het wereldwijde onderzoek naar risicomanagement toont een significante afname van risicoparaatheid onder veel respondenten. “Een mogelijke verklaring hiervoor is dat het uitblijven van het economische herstel de financiële reserves van organisaties heeft uitgeput, waardoor het vermogen om veel van deze risico’s zelf te dragen en te financieren, sterk wordt aangetast,” zegt Alex van den Doel, managing director Aon Global Risk Consulting. Van de 28 industrietakken die in het rapport worden beschreven, rapporteerden dit jaar slechts drie industrietakken – de farmaceutische en biotechnologische industrie, vervoermiddelenindustrie (niet zijnde luchtvaart) en de landbouwindustrie – hetzelfde of een verhoogd niveau van paraatheid.

Top 3 risico’s stabiel; politieke risico’s nemen toe
Uit het onderzoek blijkt dat ondanks de geografische verschillen er veel overeenstemming is onder organisaties over de grootste risico’s en of zij zich wel of niet voorbereid voelen. Het is niet verrassend dat economische neergang/langzaam herstel, veranderingen in wet- en regelgeving en toenemende concurrentie de risico top 3 vormen in 2013 en 2016. Deze risico’s staan ook bovenaan bij de risicoranglijsten van de vijf hoofdregio’s van het onderzoek (Azië-Stille Oceaan, Midden-Oosten en Afrika, Europa, Zuid-Amerika en Noord-Amerika). Dezelfde risico’s behoren ook tot de belangrijkste risico’s van 24 van de 28 onderzochte branches. Deze ordening weerspiegelt de systematische aard van deze risico’s en de hoge onderlinge samenhang binnen de internationale economie.

Politieke risico’s/onzekerheid staat in 2013 voor het eerst in de risico top 10. Als gevolg van burgeroorlogen en sociale en politieke conflicten overal ter wereld gaan de ondervraagde organisaties ervan uit dat dit risico stijgt naar nummer 6 in de risicorangschikking van 2016. Ook het risico op natuurrampen zal in 2016 belangrijker worden (stijging van plaats 16 naar plaats 9 in 2016). De ongewone klimaatpatronen en de toename van natuurrampen en weerincidenten zijn hier debet aan. Ook het niet erin slagen om te innoveren/te voldoen aan de behoeften van klanten is een toenemende prioriteit dat naar verwachting de komende drie jaar van nummer 6 naar 4 stijgt. Doordat bedrijven zich steeds meer inspannen om hun plannen voor bedrijfsherstel te verbeteren, verwachten de respondenten dat de onderbreking van bedrijfsvoering niet langer tot de top 10 risico’s zal behoren in 2016.

Verborgen risico’s
Het rapport benoemt ook enkele risico’s die volgens Aon ondergewaardeerd worden. Deze onderschatte risico’s zijn onder andere:

“Niet alleen deze verborgen risico’s, ook het onderlinge verband tussen risico’s mag niet worden onderschat,” zegt Van den Doel. “De meest voorkomende risico’s staan steeds minder op zichzelf. Als een belangrijke leverancier wegvalt en er niet snel een alternatief gevonden is, kan dit de bedrijfsvoering in gevaar brengen. Dit kan weer je reputatie schaden, waardoor je als organisatie minder aantrekkelijk wordt voor toptalent. Om dit te voorkomen, is het noodzakelijk in scenario’s te denken en een stresstest te doen. Vervolgens kan je gericht maatregelen treffen voor de scenario’s die de meeste impact hebben.”

Over het onderzoek
Aon zag het aantal respondenten toenemen naar meer dan 1.400 – een toename van 47 procent in vergelijking tot zijn wereldwijde onderzoek naar risicomanagement in 2011. Dit geeft aan dat bedrijven meer aandacht blijven besteden aan risicomanagement. Het 2013 onderzoek zette de top 50 risico’s, waarmee bedrijven worden geconfronteerd, op een rijtje met de nadruk op de top 10 risico’s in 2013 en hoe zij in 2016 kunnen veranderen.

Het eerste onderzoek werd in 2007 uitgevoerd. Het rapport uit 2013 is opgesteld na onderzoek onder 1.415 organisaties uit 70 landen uit alle delen van de wereld. Het werd uitgevoerd in 10 talen gedurende het laatste kwartaal van 2012. Het onderzoek loopt nog steeds voor deelnemers. Het rapport is gemaakt om risicobeleidsmakers te helpen om opkomende problemen voor te blijven en te leren hoe hun branche en collega’s uit de regio risico’s managen en kansen grijpen. Het online tweejaarlijkse onderzoek behandelt zowel kwalitatieve als kwantitatieve risicovraagstukken. Risicomanagers, hoofden risicomanagement, financiële directeuren, treasurers en andere personen gaven feedback en inzicht met betrekking tot hun keuzes, belangen en zorgen inzake verzekeringen en risicomanagement.
bron; Aon

Verplichting van openbaarmaking
Het deponeren van voorlopige stukken, die nog geen goedkeuring hebben van de aandeelhoudersvergadering, neemt sterk toe. Over 2011 zijn 7232 voorlopige jaarstukken gedeponeerd bij de Kamer van Koophandel (KvK), binnen de wettelijke termijn van dertien maanden. Dit is een ruime verdubbeling ten opzichte van 2007.
Bedrijven die alleen voorlopig deponeren lopen volgens de Belastingdienst gevaar. ‘Met het deponeren van conceptcijfers of voorlopige cijfers is niet voldaan aan de verplichting tot openbaarmaking’, aldus een woordvoerder van de Belastingdienst, die de deponeringsplicht handhaaft.

Bestuurders hoofdelijk aansprakelijk
Ook kunnen problemen ontstaan als bestuurders slotdividend uitkeren. Dat mag niet op basis van een voorlopige jaarrekening, alleen op basis van een vastgestelde.
Curator Annelies Meijnhardt wijst op een ander gevaar. In geval van faillissement kan uit de voorlopige jaarrekening worden geconcludeerd dat de boekhoudplicht niet is nageleefd. Binnen zes maanden na afloop boekjaar dient het bestuur een balans en staat van baten en lasten op te stellen. Als een bedrijf tegen de deadline deponeert, kan het zijn dat deze stukken te laat zijn opgesteld. In dat geval kunnen bestuurders hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld voor het boedeltekort.

Verwarring over de voorlopige jaarrekening
Op de KvK-website staat dat bedrijven binnen 13 maanden hun stukken moeten deponeren. Dat mag volgens de kamer ook in de vorm van een voorlopige jaarrekening.
Uit een rondgang van deze krant langs deskundigen blijkt evenwel dat er veel verwarring bestaat over de voorlopige jaarrekening. Sommige deskundigen voorzien weinig tot geen problemen. ‘Als het verslag tijdig is gedeponeerd, valt er weinig op te treden’, zegt hoogleraar Hans Beckman. Hij verdiept zich naar eigen zeggen al veertig jaar in deze materie. Hij spreekt liever niet van de in zijn ogen weinig gelukkige term ‘voorlopig’, maar wel van een ‘opgemaakte’ jaarrekening.

Fiscale doeleinden
Niet duidelijk is waarom bestuurders vaker voorlopige stukken indienen. ‘Mogelijk denken ondernemers dat ze dan toch aan de inspanningsverplichting voldoen. En dat ze bij een mogelijk faillissement als bestuurder niet hoofdelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld’, zegt Marcel van Es, algemeen directeur van Graydon.
Volgens Beckman komen veelal kleine bedrijven niet aan vaststelling toe. ‘Bijvoorbeeld omdat opgemaakte stukken ook voor fiscale doeleinden worden gebruikt.’ Zolang uitstel is gegeven voor aangifte vennootschapsbelasting, kunnen voorlopige stukken niet definitief worden gemaakt.

Kleine bedrijven
Van Es beaamt dat het vooral kleine bedrijven zijn. Uit cijfers blijkt dat 90% van de tijdelijk deponeerders hooguit vier werknemers hebben. Vierduizend bedrijven leverden meerdere jaren achtereen een voorlopige jaarrekening in. Bijna driehonderd bedrijven deden dat vijf jaar achter elkaar.
bron: FD en Graydon

Zodra er een officieel adres is en een burgerservicenummer maken bendes een DigiD aan en de Belastingdienst betaalt direct uit. Controle wordt normaliter pas achteraf gedaan, zo meldt RTL Nieuws.
Volgens de recherche kan het gaan om uitbetalingen van 6000 tot 8000 euro per keer. De bendes die hier achter zitten zouden zich eerder met mensenhandel hebben bezig gehouden, maar in de toeslagenfraude valt meer te verdienen.

Verschillende steden
De bendes zouden in verschillende steden in Nederland actief zijn. Simon Rijswijk, van de Nederlandse Vereniging voor Burgerzaken, herkent het fenomeen: “Het is een groot maatschappelijk probleem waar veel geld mee is gemoeid. We hebben er nog geen besef van hoe snel dit om zich heen grijpt.”
Een andere handel zou die van dure smartphones zijn. Bendes kopen een dure mobiele telefoon met bijbehorend abonnement op naam van de zogenaamde spookburgers.
Wanneer de rekeningen niet worden betaald en het abonnement wordt afgesloten wordt het toestel doorverkocht.

Veranderen
Staatssecretaris Frans Weekers van Financiën wil het systeem van uitbetaling van zorg- en huurtoeslag fundamenteel aanpassen. Wat hem betreft worden toeslagen pas uitbetaald na een grondige controle vooraf. Weekers’ woordvoerster bevestigt berichtgeving daarover in KRO Brandpunt zondagavond. Aanleiding is de omvangrijke fraude met toeslagen door Bulgaren in Rotterdam.
Nu is het nog zo dat de Belastingdienst bij fraude moet proberen de al betaalde toeslag terug te halen. Weekers wil de zaak omdraaien: eerst controleren en dan pas uitbetalen. ”Het nadeel is dat de goeden dan onder de kwaden moeten lijden en langer op hun geld moeten wachten. Maar ik denk dat het voor de houdbaarheid van het systeem belangrijk is dat het niet als pinautomaat kan worden gebruik”, zegt Weekers in KRO Brandpunt.

Reizen
In de KRO-reportage vertellen Bulgaren over georganiseerde reizen naar Nederland, bedoeld om fraude met toeslagen te plegen. Eenmaal in Nederland, laten ze zich inschrijven op een adres in Dordrecht, Rotterdam of Tiel dat op naam staat van de organisatie. Vervolgens worden bankrekeningen geopend en huur- en zorgtoeslagen aangevraagd.

De deelnemers vertellen in de uitzending dat zij een vergoeding van enkele honderden euro’s kregen, waarna ze werden teruggebracht naar Bulgarije. De organiserende bende houdt de pasjes van de bankrekeningen in bezit en strijkt vervolgens tienduizenden euro’s op.
De VVD wil Weekers dinsdag in het vragenuurtje in de Tweede Kamer horen over zijn plannen. Ook de PVV dient vragen over de praktijken in.
Door: NU.nl/ANP

Bezuinigingsstrategieën van Nederlanders
Dit blijkt uit onderzoek van het Nibud naar bezuinigingsstrategieën van Nederlanders, dat het Nibud met behulp van onderzoeksgegevens van creditmanagementorganisatie GGN heeft uitgevoerd. Een kwart van de Nederlanders heeft nog nooit bezuinigd, maar 24% van deze groep is wel van plan dit het komende jaar te gaan doen.

Alle inkomensgroepen bezuinigen
Het Nibud ziet dat het percentage Nederlanders dat bezuinigt nog nooit zo hoog is geweest de afgelopen jaren*. De aanhoudende economische crisis in combinatie met de bezuinigingen van de overheid zijn hiervan mogelijk de oorzaak. Alle inkomensgroepen, van laag tot hoog, bezuinigen.
Zo’n 60% van de huishoudens met een inkomen boven modaal (hoger dan 3.200 euro bruto per maand) bezuinigt momenteel. Ook is er een aanzienlijke groep mensen (50%) die voor hun gevoel niet méér kunnen bezuinigen dan ze nu al doen. Ook van hen heeft 22% een inkomen van boven modaal.

Meest genoemde bezuinigingsposten:
- Luxe artikelen (tv, computer, hifi)
- Uitgaan
- Uit eten gaan
- Vakantie (het vaakst genoemd als eerste post om op te bezuinigen)
- Tijdschriften/kranten (abonnementen)
- 9% heeft auto weggedaan

De belangrijkste bezuinigingsstrategie van de Nederlanders die bezuinigen, is zo veel mogelijk producten in de aanbieding kopen. 86% van hen doet dat. Dit wordt volgens de wetenschappelijke theorie van Van Raaij en Eilander (2009) de eerste fase genoemd. Deze fase heeft geen gevolgen voor de levensstijl.

De tweede stap is het kopen van minder producten en diensten, zoals minder uit eten gaan. Dit doet 75% van de bezuinigers.
De derde fase is het verminderen op kwaliteit, of juist investeren in kwaliteit om er langer mee te kunnen doen. Zo laat 60% nu iets dat kapot is repareren in plaats van vervangen.
De vierde en laatste fase is het stoppen met uitgaven in een bepaalde categorie, zoals niet op vakantie gaan of de auto wegdoen. Dit heeft grote gevolgen voor de levensstijl; mensen proberen deze fase zo lang mogelijk uit te stellen. Toch blijkt uit dit onderzoek dat 60% van de bezuinigers zich in deze fase bevindt. 57% heeft abonnementen opgezegd en 9% heeft de auto weggedaan.

Top 5 bezuinigingsstrategie
(vergelijk uw huidige gedrag met een jaar geleden)
- 62% van alle mensen (ook die niet bezuinigen) koopt dezelfde producten maar let meer op aanbiedingen
- 55% koopt minder of goedkope kleding
- 54% gaat minder vaak uit eten
- 52% gaat minder vaak een dagje/avondje uit
- 48% geeft minder uit aan vakanties

Nederlander heeft het zwaar
Het Nibud ziet dat huishoudens het zwaar hebben. Overal wordt geld bij elkaar gesprokkeld zo lijkt het, allerlei bezuinigingsstrategieën worden door elkaar heen gebruikt. Het Nibud begrijpt dat de helft van de mensen die bezuinigen, het gevoel heeft dat ze niet méér kunnen bezuinigen dan ze nu al doen. Het is immers al het vierde jaar op rij waarin de meeste Nederlanders met een koopkrachtverlies te maken hebben, waardoor ze minder geld in de portemonnee hebben.

Begroten en bezuinigen
Ook ziet het Nibud dat veel huishoudens geen goed beeld van hun inkomsten en uitgaven hebben, 30% houdt niet bij waar het geld blijft, blijkt uit eerder Nibud-onderzoek (Geldzaken in de praktijk, 2012). Het Nibud adviseert mensen die willen (moeten) bezuinigen eerst een begroting te maken. Met een begroting zien ze waar het geld heen gaat en op welke posten ze kunnen en willen bezuinigen. Zo kunnen ze gerichter bezuinigingsposten kiezen. Het Nibud-boek Meer met je geld is een handig hulpmiddel hierbij, net als het gratis Nibud Persoonlijk Budgetadvies, een online tool waarmee eenvoudig inzicht in de uitgaven kan worden verkregen.
Download hier het onderzoeksrapport ‘Nederland bezuinigt’ Nibut 21042013 Peiling_bezuinigen_april13

Achtergronden bij dit onderzoek
Voor het onderzoek Nederland Bezuinigt heeft het Nibud eerst deskresearch uitgevoerd naar de posten waarop mensen bezuinigen en de strategieën die mensen hanteren. Vervolgens is aangesloten bij het jaarlijkse onderzoek van creditmanagementorganisatie GGN ‘Zo betaalt Nederland’ en heeft het Nibud extra vragen over bezuinigen laten meelopen. De dataverzameling is uitgevoerd door Motivaction in maart 2013. Zo’n 1.800 leden van een online panel hebben de vragenlijst ingevuld. Het onderzoek is representatief voor de Nederlandse bevolking van 15 tot 70 jaar. Het rapport ‘Zo betaalt Nederland’ van GGN verschijnt binnenkort.
*Het Nibud heeft dit onderzoek nooit eerder gedaan. Wel heeft het Nibud diverse andere cijfers gevonden over hoeveel Nederlanders bezuinigen, onder meer van Deloitte (2012) en ING (2009). Daarbij lag het percentage lager, respectievelijk rond de 45% en 60%.
bron: Nibut

Volgens Graydon is de verbetering van de afgelopen drie kwartalen voornamelijk het gevolg van een betere opvolging van onbetaalde facturen en van striktere betaalafspraken tussen bedrijven. Het kantoor spreekt van een mogelijke vroege lente, maar waarschuwt ook voor een hoerastemming: “de waarden die voor de aanvang van de crisis in 2008 werden behaald, zijn nog ver te zoeken”.

Niet alleen worden facturen vaker op tijd betaald, ook het aandeel facturen dat de afgesproken vervaldag al meer dan 90 dagen overschreden heeft, evolueert gunstig. Dat aandeel daalde tijdens de eerste drie maanden van 2013 tot 11,1 procent, of een op de negen facturen.

Vooral bedrijven met zetel in Wallonië blijken beter te betalen. Dat geldt in mindere mate voor de Vlaamse bedrijven, terwijl de Brusselse betaalindex in het eerste kwartaal verslechterde.

De verschillende diensten van de federale overheid betaalden tijdens het eerste kwartaal 68 procent van hun facturen op tijd. Graydon ziet bij de zeer laattijdige betalingen (meer dan 90 dagen te laat) een probleem met de betalingen van de federale overheidsdienst Mobiliteit, maar gaat zelf uit van een “toevallige omstandigheid”.
bron: Graydon

Arbitrage is in Nederland van oudsher één van de belangrijkste vormen van geschilbeslechting naast de overheidsrechter en wordt vooral gebruikt om geschillen op te lossen tussen ondernemers in de bouw en in de handel. Internationaal speelt arbitrage een belangrijke rol in de beslechting van handelsgeschillen. Verder zijn in het algemeen arbeidsrechtelijke geschillen en huurzaken geschikt voor arbitrage.

Straks kan gebruik worden gemaakt van elektronische middelen, zoals het versturen van processtukken per e-mail. Ook wil Opstelten de deponering van een vonnis bij de rechtbank niet meer verplicht stellen. Om tijd en geld te besparen wordt de procedure tot vernietiging van een arbitraal vonnis teruggebracht tot een rechtsgang in één instantie, namelijk bij het gerechtshof. Daarnaast kunnen partijen zelf afspraken maken voor hun arbitrageprocedure, bijvoorbeeld voor de bewijsvoering en het hoger beroep. Slechts bij uitzondering ligt hier een rol voor de gewone rechter.

Ondernemers die kiezen voor arbitrage als alternatief voor rechtspraak, moeten verzekerd zijn van flexibele geschiloplossing met voldoende waarborgen voor een volwaardige rechtsgang. De nieuwe arbitrageregels zorgen daarvoor. Arbitrage geeft partijen veel vrijheid om het geding in te richten zoals zij willen en dat is van belang voor het bedrijfsleven.

Ten slotte wil Opstelten de consument tegemoet komen door hem bij een geschil een maand bedenktijd te geven voor zijn keuze tussen arbitrage en de gewone rechter. Daardoor kan een geschil tussen een consument en een ondernemer niet zomaar door arbitrage worden beslecht. Dit vergroot het vertrouwen van de consument in arbitrage.
wvs-arbitragerecht-tk16042013
mvt-arbitragerecht-tk (1)16042013
bron: Rijksoverheid