Deze website maakt gebruik van cookies. Lees meer of klik hier om te accepteren. Accepteren Lees meer

VCMB - Verbonden door creditmanagement kennis!
VCMB

Een dagje op pad met deurwaarder Paul Otter

De deurwaarder, dat is toch de man die je meubels komt ophalen of je uit je woning zet? De deurwaarder heeft een slecht imago. In de praktijk neemt hij (of zij) nog maar zelden spullen mee en is het bezoek vaak het laatste zetje om iemand te laten betalen, áls er tenminste open wordt gedaan. Een dagje op pad met gerechtsdeurwaarder Paul Otter van Syncasso.

Zo’n veertig ‘dossiers’ heeft Otter (55) vandaag mee. Voornamelijk adressen in Leeuwarden, Sneek en een paar in de Friese Wouden. De gerechtsdeurwaarder meldt het meteen maar even: beslag op goederen leggen Otter en zijn collega’s bijna nooit meer. ,,Tweedehands spullen leveren bijna niks op. En bovendien: zaken als een koelkast, tv en computer zijn tegenwoordig beslagvrij. Dat betekent dat wij ze niet mee mogen nemen omdat ze tot de eerste levensbehoeften horen.’’

Samen met zijn 52 collega’s in heel Nederland legt Otter zo’n 20.000 bezoeken per maand af; vanuit Leeuwarden gaan acht deurwaarders van Syncasso op pad. Slechts 4 op de 10 mensen doet open, is hun ervaring.

Dat niet iedereen zin heeft in zijn bezoek, merken we meteen in de Leeuwarder wijk Schieringen. Als Otter aanbelt bij een flatbewoner, zien we op één hoog een donker gordijn bewegen. Een hand verraadt de aanwezigheid van de bewoner, maar de deur blijft dicht. De envelop, met daarin een vordering van enkele duizenden euro’s, gaat in de brievenbus. En nu maar hopen dat de man contact opneemt met het kantoor.

Het vak van deurwaarder is nogal veranderd, sinds Otter in 1991 begon. ,,De oude methode was: je zet figuurlijk gezien de duimschroef erop en draait ‘m telkens een stukje aan. Zolang er bloed uitkomt, is er geld te halen.’’

Menswaardiger

,,Niemand maakte zich toen druk over de consequenties. De algemene teneur was: wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten. Tegenwoordig zie je bij ondernemingen steeds meer maatschappelijke verantwoordelijkheid. Banken willen echt niet bij Antoinette Hertsenberg (presentator van het consumentenprogramma Radar, red.) aan tafel zitten. Dit zorgt ervoor dat er een wat menswaardiger wind waait in incassoland.’’

,,Dat je van iemands erf wordt gestuurd, komt bijna nooit voor.”
De juiste toon aanslaan, is essentieel, stelt Otter. ,,Als je niet goed communiceert, gaat de ander nooit doen wat je zegt.’’ Op kaartjes bij de documenten in de enveloppen die de deurwaarders mee hebben, staan daarom teksten als: ‘Liever geen zorgen meer over uw huurschuld? Neem dan contact op met Incassade’. Of: ‘Een betalingsachterstand kan iedereen overkomen. Daarmee bent u nog geen wanbetaler’. Syncasso begon hier vijf jaar geleden mee met als doel de communicatie met de klanten te verbeteren. Door de vriendelijke, begripvolle benadering steeg het aantal geslaagde incassopogingen met 10 procent.

Agressieve situaties maakt Otter nog maar zelden mee. ,,Misschien eens per kwartaal. Dat is echt marginaal. Dat je van iemands erf wordt gestuurd, komt bijna nooit voor. De meeste mensen realiseren zich wel dat ze een schuld hebben.’’

Dat geldt evenwel niet voor iedereen, blijkt vandaag.

In Sneek komen we bij een stel van in de zestig met een hypotheekachterstand. De vrouw, in joggingbroek en met een slecht gebit, heeft een angstige blik in haar ogen als Otter vertelt dat hij de deurwaarder is. ,,Hypotheekachterstand? Ik snap hier niks van, ik haal even mijn man erbij.’’ De inderhaast uit de stoel geplukte echtgenoot erkent dat ze een paar keer te laat hebben betaald, maar bestrijdt dat er sprake zou zijn van een achterstand. ,,Ik heb in februari nog betaald.’’ Otter raadt ze aan contact te zoeken met de hypotheekverstrekker. ,,Gaat u vandaag nog bellen?’’, vraagt Otter hem. Nee, vandaag niet meer, misschien morgen.

Otter, later in de auto: ,,Ik heb er een hard hoofd in dat hij dat echt gaat doen. Ik heb het idee dat dit stel het allemaal niet zo goed snapt. Als dit verder afglijdt, moeten we misschien het maatschappelijk werk inschakelen.’’

Smeerolie

Van zijn 19e tot zijn 29e werkte de geboren Leidenaar voor de politie in Amsterdam: avontuurlijk en leerzaam, maar hij zag zichzelf niet tot zijn zestigste achter drugsdealers aan rennen. En bovendien: hij ontdekte dat inlevingsvermogen zijn kracht was. ,,Daar wilde ik iets mee doen. Ik vind het mooi om in juridische situaties mensen te kunnen beïnvloeden, de smeerolie zijn op het moment dat mensen vastlopen.’’ Aanvankelijk werkte hij bij een deurwaarderskantoor in Amsterdam; in 1995 stapte hij over naar Incassade in Leeuwarden dat in 2015 met branchegenoot Groenewegen fuseerde tot Syncasso. Sinds december is Otter directeur ‘Social Responsibility’ en SyncassoLab, het innovatiecentrum van Syncasso.

In het ergste geval kunnen schulden leiden tot een huisuitzetting. Gemiddeld doet Syncasso driehonderd woningontruimingen per jaar in het hele land. Vijf jaar geleden waren dat er nog 450.

Otter: ,,De grootste groep die wij uitzetten, zijn alleenwonende mannen tussen de twintig en dertig jaar. Als het gaat om een normale, gezonde vent zeg ik: laat hem lekker ontruimd worden. Dat gebeurt je één keer in je leven. Mensen met een laag IQ of laagtaligen vormen een veel grotere risicogroep, daar zijn corporaties en de gerechtsdeurwaarders echt alert op. Als je die mensen gaat ontruimen, worden hun problemen alleen maar groter.’’

In de Sneker wijk Het Eiland komt de bewoner die Otter zoekt juist naar buiten. Hij ís zo’n single man van in de twintig en heeft een huurschuld bij Elkien. ,,Ja ik ben net bezig met bewindvoering. Binnenkort moet ik naar de rechtbank’’, vertelt hij. ,,Zorg ervoor dat je de komende huur gewoon betaalt, anders is Elkien onverbiddelijk’’, houdt Otter hem voor. De jongeman, met dreumes in de buggy, knikt begripvol.

Het volgende adres is een vrijstaand huis in een van de betere buurten van de Waterpoortstad. Het gaat om de bewoner van een appartement op de eerste verdieping van een medische praktijk. Het UWV heeft voor 20.000 euro beslag gelegd, vanwege een ten onrechte verstrekte uitkering. We gluren door de ruiten, maar er lijkt niemand thuis. Het appartement staat te koop, constateert de deurwaarder. ,,Als we niks horen, gaan we in elk geval informeren of er overwaarde op het huis zit.’’

Een jonge vrouw, aan de andere kant van de stad in een flatje, doet wel open. Ze heeft een schuld bij een energieleverancier. ,,Ik sommeer u te betalen, voordat mijn kosten erbij komen. Dit is de laatste mogelijkheid voordat de rechter er aan te pas komt’’, meldt hij de jonge vrouw, die mompelt: het zou kunnen, ik woon daar al lang niet meer. ,,Wanneer en hoe gaat u dat betalen?’’, vraagt Otter haar op dwingende toon. ,,Als het kan verspreid.’’ ,,Ga dat dan meteen regelen want iedere keer dat ik kom, komt er geld bij.’’ De vrouw knikt. Ja, dat gaat ze doen, vandaag nog, verzekert ze hem.

Na een snel broodje bij een benzinepomp gaat het verder de zuidwesthoek in.

Krap

Op Otters lijst van vandaag staan niet alleen particulieren met schulden, ook bedrijven. Zo komen we bij een watersportbedrijf in de buurt van Sneek. Het gaat om een beslaglegging van zo’n 1000 euro voor niet betaalde sociale lasten namens het UWV. ,,Ik haal mijn collega er even bij, hij doet mijn financiën. Ik weet dat hij krap zit’’, meldt de oudere eigenaar. Als zijn jongere collega hoort dat Otter de deurwaarder is en hij nú beslag kan leggen op spullen in zijn zaak, kiest de man eieren voor zijn geld. Hij maakt het bedrag, met ietwat verbeten blik, meteen over en toont de afschrijving aan de geldinner.

Het bezoek van de deurwaarder kan dus het laatste zetje zijn voor mensen om echt tot betaling over te gaan, blijkt vandaag meerdere keren.

Otter: ,,Waarschijnlijk hebben ze een slecht jaar gehad. En als je je financiële beheer niet voor elkaar hebt, dan kan het heel snel gaan. Bij dit soort seizoensbedrijven zie je vaak dat het ene gat met het andere wordt gevuld.’’

Een van de laatste adressen vandaag is een klein huisje in een dorp bij Joure. De bewoners hebben een schuld van ruim 400 euro bij waterbedrijf Vitens. Het erf staat vol tweedehands auto’s, legerkisten en oude fietsen. Binnen ligt een vrouw te slapen, een hond bovenop haar, zien we door het raam van de achterdeur. Ietwat verstoord doet ze open. ,,Vitens? Daar zijn we al lang weg’’, mompelt ze. Otter: ,,Zorg ervoor dat je vóór de terechtzitting betaalt, want anders komt er 500 euro aan griffierecht bij.’’ Gelaten hoort de bewoonster de boodschap aan. Met enige tegenzin neemt ze de grote witte envelop aan.

Als deurwaarder heb je veel met de ‘zelfkant’ van de samenleving te maken, vertelt Otter. ,,Soms is het echt deprimerend, bijvoorbeeld als een arm gezin dat we al kennen weer een nieuwe baby heeft gekregen. Het leuke aan ons werk is als we mensen een zetje in de goede richting kunnen geven. En soms is een harde zet nodig.’’

Deurwaarder en incassobedrijf

In Nederland zijn 180 deurwaarderskantoren. Het verschil tussen een deurwaarder en een incassobureau is dat deze laatste geen wettelijke status heeft. Iedereen kan een incassobureau beginnen. Een deurwaarder is beëdigd en aangesteld door de kroon.

Een incassobureau kan, net als een deurwaarder, schulden innen namens een opdrachtgever, maar kan geen beslag leggen op inboedel of loon, een dagvaarding uitbrengen en geen woningen ontruimen. Een deurwaarder mag dit wel. Als ambtenaar wordt hij/zij gecontroleerd door het ministerie van Justitie.

Verwarde mensen

Mensen in psychische nood die hun huur niet betalen en daarom hun huis uit moeten worden gezet: deurwaarders komen ze steeds vaker tegen. Door de verschuiving van de verantwoordelijkheden van de landelijke overheid naar gemeenten vallen veel mensen nu tussen wal en schip, zegt gerechtsdeurwaarder Paul Otter. ,,Voorheen kregen ze een beetje hulp, dat krijgen ze nu niet meer. Ze wonen alleen in die woning, dan gaat het fout en krijgen wij er mee te maken.’’

Uit een enquête van Aedes, de vereniging van woningbouwcorporaties, bleek eind 2015 dat driekwart van de 174 deelnemende woningcorporaties de ervaring heeft dat de problemen met verwarde huurders toenemen. Dat jaar waren er tweeduizend ernstige incidenten met verwarde huurders: brandstichting, ontploffingen, schade aan woningen en geweld tegen buren of corporatiemedewerkers.

Otter heeft het zelf ook regelmatig meegemaakt. ,,Wat ik soms hoor is: ‘mijn man is al bij me weg, ik moet alleen voor mijn kinderen zorgen en kan het amper rooien. Een deurwaarder kan er ook nog wel bij, maar als jij weg bent, spring ik van de flat.’ Officieel mag ik niks met deze informatie doen, want ik ben er puur om te incasseren. Maar dat is natuurlijk bizar. Ik geef dit dus door aan de hulpverlening, ook al druist het in tegen de huidige privacywetgeving. Ik voel dit als mijn maatschappelijke verantwoordelijkheid.’’

Om ervoor te zorgen dat deurwaarders ook de wettelijke mogelijkheid krijgen om melding te maken, roept Syncasso de politiek en Autoriteit Persoonsgegevens op zich in te spannen voor versoepeling van de privacywetgeving. Otter: ,,De tijd is er rijp voor. Privacy is belangrijk, maar de gezondheid van betrokkene belangrijker. Nu kan er officieel niks gemeld worden.’’

Bron : Leeuwarder Courant

Gerelateerde artikelen

© 2018 VCMB Maatwerk software door Way2Web

Wanneer onderneemt u actie bij het signalen van betalingsachterstanden?

Laden ... Laden ...